• نشست علمی نظریه‏ پردازی امتناع اتحاد راهبردی با اسلام‌گرایان اهل سنت
  • با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، وحدت شیعه و سنی به عنوان یکی از اهداف مهم و راهبردی آن مطرح شد. تاریخ معاصر مسلمانان پر است از ماجراهای اختلاف‏افکن مذهبی، قومی و نژادی که عمدتاً از جانب استعمارگران دامن زده می‏شد. اکنون نیز آنچه در جهان اسلام شاهد هستیم از همین نوع است که عده‏ای با نام اسلامگرایی ریشۀ اختلافات را در میان مسلمانان تقویت می‏کنند. هرچند در جهان اسلام طیف‏های گوناگونی از عقاید و باورها به وجود آمده است، اما بخش عمدۀ مردم منطقه مسلمانانی معتقد به اصول مشترک با هم هستند. برگزاری همایش‏ها، ارتباط‏گیری با سایر مسلمانان در ایام حج و کارهایی ازاین دست، البته در تقویت بنیان‏های وحدت مؤثر بوده است. اما گاهی به نظر می‏رسد که برخی از اهل سنت به موضوع وحدت میان مسلمانان نگاهی تاکتیکی و مقطعی دارند؛ نه نگاهی پایدار و همیشگی. این خود، زمینه‏ای برای بروز اختلافات جدید یا بازگشت اختلافات قدیمی است. بسیاری از جریانات فکری در جهان اسلام واکنش‏هایی در برابر جریان‏های دیگر بوده است؛ به علاوۀ اینکه نوع تعامل پیروان مذاهب با هم در منفی یا مثبت بودن نگرش آنان با هم تأثیر فراوان داشته است. بسیاری از اختلافات دو مذهب مهم اسلامی نیز به دلیل عدم آشنایی با وضعیت فکری و فرهنگی یکدیگر بوده است. به رغم تفاوت دیدگاهی که در خصوص امکان یا امتناع وحدت راهبردی میان شیعه و سنی میان صاحب‏نظران وجود دارد باید کوشید که تا حد ممکن نیل به آن را تسهیل کرد.
  • <#f:6987/>
    • <#f:6991/> : <#f:6992/>
    • <#f:6993/> : <#f:6994/>